กลับมาจากค่ายเป็นอาทิตย์แล้ว
แต่เพิ่งว่างอัพ 5555
ไปค่ายที่ลาดกระบังมาสี่วันสามคืน... กลับมาหมดเรี่ยวแรง
อดหลับอดนอนทำโปรเจค
เฮ้ออออ
เริ่มที่ ป้ายชื่อสถาบัน 555
มาโปรโมตสถาบันเค้าเล็กน้อยยยยย
พอรายงานตัวปุ๊บ ก็ไปไหว้พระบรมรูป ไหว้นู่นไหว้นี่ ตรงลานพระจอมใช่ม่ะ...
ท่ามกลางแดดเปรี้ยงงงง
อันนี้รูปลานพระจอม
ต่อด้วยพระบรมรูปร.4
พี่คะ... ลืมตาไม่ขึ้นแล้วค่ะ
แสงแยงตาสุดๆๆๆ
ถ่ายเสร็จคือแบบ น้ำตาไหลพรากๆๆๆๆ
แล้วก็เข้าไปตามค่ายย่อย
คือเค้าจะแบ่งเด็กๆๆๆเป็นสามค่ายย่อยตามที่ได้เลือกไว้ตั้งแต่สมัคร
มี Chilling Network , Enjoy Media แล้วก็ Funny Programming
ซึ่งเราอยู่ โปรแกรมมิ่ง...
จมอยู่กับโปรแกรม Scratch
ก็เขียนโปรแกรมอ่ะ
พวกเราๆที่เคยผ่านมรสุมภาษาซีกันมาสองปีเนี่ย
คงไม่เดือดร้อนเท่าไหร่หรอก 55555
วิธีคิดมันเหมือนซีอ่ะ
แค่เจอโปรแกรมที่เราไม่ต้องพิมพ์อะไรเลย ลากมาใส่อย่างเดียว
ก็สนุกอีกแบบ
แต่พี่คะ... ที่น้องเคยทำโปรเจคน่ะ
เป็นเดือนนะคะ
ไม่ใช่วันเดียว!!!
โวยวายเสร็จก็มาแนะนำพี่ๆ
อันนี้ P’Bank คนที่(น่าจะ)เก่งที่สุดที่มาสอนแล้ว
รูปนี้มี P’Bank (ขวาสุด) ต่อด้วย P’James (ใส่แว่นอ่ะ) ส่วนอีกคนนึง...
พี่คะ... น้องจำชื่อพี่ไม่ได้ ขอโทดค่ะ T^T
รูปนี้พี่คนสวยประจำกลุ่มโปรเจค P’Miint
ว่าแล้วก็... พี่มิ้นคะ... น้องไม่รู้จะแอดเมลล์พี่ยังไงอ่ะ
น้องไม่แน่ใจว่าตัวที่พี่เขียนมา มันคือตัวอะไรอ่ะ T^T
คนนี้ ปังปอนด์ น้องม.5 นอนข้างๆ และอยู่โปรแกรมมิ่งเหมือนกัน
ชีเม้าท์เก่งมาก 55555 เม้าท์ได้ตลอดเวลาและทุกเรื่อง 5555
คนนี้ น้องสุดเลิฟเราเลย ^^ น้องแทรกเตอร์
ม.5 เตรียมพัฒน์... ลูกพระเกี้ยวเหมือนกัน ^^
(แกไม่ยอมแลกพระเกี้ยวกับชั้นนนน จำไว้เลย)
อยู่กลุ่มโปรเจคเดียวกับเรา
และเป็นคนเดียวในค่าย ที่เราพูดอะไรไป แล้วเค้ารู้เรื่องงง (ซึ้งใจ T^T)
ทำให้เราเพิ่งตระหนักว่า... เด็กห้องคิงสายวิทย์เตรียมพัฒน์ ม.5 ก็ใช่ย่อย
เถียงเรื่องฮอร์โมน(ที่ชั้นเพิ่งเรียนไป) ฉอดๆๆๆ
นั่งเม้าท์กันเรื่องภาษาซี (แมร่ง เก่งกว่าพี่ที่มาสอนอีก 5555)
รื่นเริงอยู่กับเพลงที่ชอบเพลงเดียวกัน (I believe I can Fly)
และภาคภูมิใจกันในเลือดพระเกี้ยวอยู่ด้วยกัน 5555
(เราคลั่งสถาบัน ^^ กันเนอะ)
น้องแทรก... 555
จำได้ว่าแรกๆที่ได้คุยกัน เจ๊ถามเธอว่า จะให้เจ๊เรียกเธอว่าอะไร
“แทรค” หรือ “เตอร์” ดี
น้องตอบเจ๊มาว่า... “เรียกเตอร์แล้วกันครับ”
แล้วเจ๊เคยเรียกน้องอย่างนั้นมั้ย 555
เจ๊เรียก “แทรค” ทุกคำเลย
อยากรู้เหตุผลไหมลูก...
เจ๊ติดปากเรียก อิเหมียวอ๊กแทคยอน แห่ง 2PM น่ะลูก
“แทคๆๆๆๆ” นั่นแหละ 555555
ไม่ต้องมาโวยวายเจ๊นะ เจ๊ยอมให้น้องเรียก “เจ๊” ได้คนเดียวเลยนะเนี่ย
(เพิ่งรู้สึกว่าตัวเองแก่ T^T)
รู้สึกว่าจะพูดถึง “น้องแทรก” เยอะมากเลยแฮะ
มาต่อกับเพื่อนสุดเลิฟในค่ายดีกว่า
ไอ้บาส... ชั้นจะเรียก น้องแทรค กับ ไอ้บาส แกจะทำไม 55555
ให้รู้ซะมั่งว่าใครน่ารักกว่ากัน
เด็กที่ไหนวะ จำไม่ได้ ม.6 เหมือนกัน แต่เกิดก่อนเรานานมากกกก
ไอ้แก่!! 5555
ก่อนมาค่ายก็คุยเอ็ม คุยโทสับกันอย่างดี
มาค่ายปุ๊บ กัดกันตั้งแต่เห็นปลายเสี้ยวเส้นผม 55555
ทำไมชั้นคิดว่าจะเขียนอะไรเกี่ยวกับแกไม่ออกเลยวะ บาส
นึกออกแต่ของน้องแทรค 5555
แกคุยชีวะกับชั้นไม่รู้เรื่อง
พูดซีไปก็เอ๋อ
พูดอังกฤษยิ่งแล้วใหญ่ 5555
แต่ทำไมชั้นสนิทกับแกที่สุดวะ ^^
พอๆๆๆ เบื่อหน้าบาส ข้ามๆๆ เด๋วตอนท้ายก็เห็นหน้ามันอีก
ไอ้หน้าแย่ 5555555555
ไม่อ้วนไงไหว 5555
(รูปนี้ไอ้บาสถ่าย)
แล้วพอถึงเวลาสันทนาการ กินข้าว ไรเงี้ย
เค้าจะเอาเด็กทั้งหมดมายำรวมกัน แล้วก็สุ่มแบ่งเป็น 4 บ้าน
มีบ้าน Drop , บ้าน Pro , บ้าน Re , บ้าน Tire
ชื่อบ้านไม่เป็นมงคล ==;
เราอยู่บ้าน Tire (ชื่อบ้านเลวร้ายสุด T^T)
อันนี้พี่ประจำบ้านเรา P’เปาที่น่ารัก
พี่ดูแลดีมากๆอ่ะ ขอบคุณค่ะ
ต่อไปเป็นรูปเพื่อนๆในบ้านเดียวกันนะ
นี่รูป เพื่อนไอซ์ ตอนขณะกินข้าว
(รูปนี้ เพื่อนกลอส เป็นคนถ่าย...)
แล้วเพื่อนกลอสเป็นใคร 555 เรายังไม่ได้พูดถึงนี่หว่า
นี่ เพื่อนดอส เด็กสวนกุหลาบห้อง 606
อย่าถามนะว่าเราไปรู้มาได้ยังไง...
เห็นเป็นเด็กสวนฯ เราก็แทบจะวิ่งเข้าหาแล้ว 5555555555
อยู่บ้านเดียวกัน... และบังเอิญ อยู่โปรแกรมมิ่งเหมือนกันด้วย!!!
แล้วเราก็กรี๊ดเด็กสวนต่อไป...
เรื่องที่น่ายินดีสำหรับ Pikkoro Club
คือ ดอสที่เพิ่งเข้าม.4 ที่สวนฯ และไม่เคยสนใจอะไรกับพวกเธอ...
เค้าเคยได้ยินชื่อและกิตติศัพท์ของพวกเธอด้วย!!!
สมกับที่ “คนในกลุ่มเธอ” เคยโอ้อวดไว้ว่า
“ไม่มีใครในสวนกุหลาบที่ไม่รู้จัก Pikkoro”
ยินดีด้วยนะ หนุ่มๆ ^^
(บาส... ชั้นพูดถึงดอสเยอะกว่าพูดถึงแกอีกว่ะ 5555)
อ่าๆๆๆ มาแล้วๆๆ เพื่อนกลอส ของเรา
อยู่บ้านเดียวกัน
และก็เป็นคนที่เราชอบที่สุดด้วย ^^
อยู่ค่ายไม่ค่อยได้คุยอะไรกันมากมาย
แต่เธอก็เป็นคนที่ดูแลเราดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
เทคแคร์ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเรื่องทั่วไป หรือ ปัญหาส่วนตัว
แต้งค์กิ้วมากๆนะ
รูปนี้ คือ สมุดกระจก ที่ให้เพื่อนๆเขียนให้เรา...
อยากบอกว่า... เวลาที่ให้เขียนสมุดกระจกมีน้อยมากๆเลยอ่ะ
เสียใจ อยากเขียนเยอะกว่านี้ T^T
เรื่องของเรื่องก็คือ... เวลาทำโปรเจคมีวันเดียว
และมันก็ไม่เสร็จ...
ที่นี่ก็นั่งทำกันถึงตีสอง จนหลับคาโปรเจค
มันก็ยังไม่เสร็จ
พี่กลุ่มที่น่ารักเลยเอาไปทำให้ต่อ (ค่ดรักพี่เลย)
แล้วเช้ามาต้องพรีเซนต์...
... โดยยังไม่เห็นงานตัวเอง!!!
แล้วความโชคร้ายของเรา พี่มินต์ผู้น่ารักเป็นพิธีกร ต้องลงมาซ้อมก่อน
ไอ้พวกพี่ที่เหลือเลยจัดการจัดลำดับการพรีเซนต์...
เราเลยโดนกลุ่มแรก!!
T^T
ยังไม่ได้เตรียมอะไรเลยยยยยยย
ก็รู้อ่ะนะ ว่าที่พรีเซนต์มันไม่ได้เรื่อง
ลืมพูดนู่นพูดนี่ไปเยอะมากกก
และไอ้ที่สำคัญที่สุด... ก็ดันลืม
มาพูดในนี้แล้วกันนะ...
“งานนี้คงสำเร็จลุล่วงไปไม่ได้ ถ้าไม่มี พี่ประจำกลุ่มที่น่ารักของเรา...
ขอเสียงปรบมือให้ พี่มิ้นต์ ด้วยค่ะ ขอบคุณนะคะพี่”
อันนี้เป็นรูปตอนผูกข้อมือ...
อันทีจริง ตอนที่ผูกกันเยอะๆอ่ะ ถ่ายไม่ได้ มันมืด
(แล้วก็ไม่ได้พกกล้องไปด้วยแหละ 5555)
แล้วพอดีตอนเช้า พี่เค้ามาผูกต่อ เลยถ่ายไว้ 5555
เก็บตกรูปนู๋ดอสตอนกินโดโซะ 5555
แกกินดีๆไม่ได้เหรอ
(ดอสบอกให้เอาลงเองนะ ^^)
เก็บตกรูปหนุ่มกลอสอีกสักรูป
รูปเหลือเล็กน้อย แต่ไม่สำคัญที่จะเอาลง 555
ก็ไม่มีอะไรมากมาย
ไม่อยากนินทาเยอะ 555555
เกรงใจพวกพี่ๆ ^^
แต่ก็นะ สนุกมากๆๆๆ
ได้เพื่อนๆเยอะขึ้น
ได้รู้จักพี่ๆมากมาย
ขอบคุณมากๆค่ะ
ปิดท้ายด้วยรูปที่เราเห็นแล้วถอนหายใจ...
เรากับเพื่อนเลิฟ... ไอ้บาส
(แล้วชั้นกับบาสก็ไม่ได้เปนอะไรกันด้วยนะเว้ย
แกเลิกสงสัยได้แล้วๆไอ้โบ)
